To nie ma sensu, często mówisz mi
  W nie swoim świecie krótko choćby żyć
  Bo zwykle stamtąd wraca się bez róż
  I mocniej gryzie w ustach miejski kurz
  
  A jednak czasem, gdy nadejdzie zmrok
  Tancerki od Degas znów mi się śnią
  W baletkach białych nad dachami miast
  Tańczące i nucące pośród gwiazd
  
  Nie weźmie Orient Express wszystkich nas
  Nie każdy siądzie w barze Paradise
  I spojrzy przez różowo-żółte szkło
  Nie każdy z nas tam będzie - no i co?
  
  Uliczne światła dają sygnał: "start"
  Ruszają w kontredansie sznury aut
  I słyszę coś, tak jakby gorzki śmiech
  A ludzie wokół mówią: "a to pech"
  
  Nie weźmie Orient Express wszystkich nas
  Nie każdy siądzie w barze Paradise
  I spojrzy przez różowo-żółte szkło
  Nie każdy z nas tam będzie - no i co?
  
  Znikają w mroku nad dachami miast
  Tancerki od Degas gdzieś pośród gwiazd
  I słyszę coś, tak jakby gorzki śmiech
  A ludzie wokół mówią: "a to pech"
  
  Nie weźmie Orient Express wszystkich nas
  Nie każdy siądzie w barze Paradise
  I spojrzy przez różowo-żółte szkło
  Nie każdy z nas tam będzie - no i co?