W pełnym słońcu w środku lata
  Wśród łagodnych fal zieleni
  Wre zapamiętała praca
  Stawiam łódź na suchej ziemi
  Owad w pąku drży kwitnącym
  Chłop po barki brodzi w życie
  Ja pracując w dzień i w nocy
  Mam już burty i poszycie
  
  Budujcie Arkę przed potopem
  Dobądźcie na to swych wszystkich sił
  Budujcie Arkę przed potopem
  Choćby tłum z waszej pracy kpił
  Ocalić trzeba co najdroższe
  A przecież tyle już tego jest
  Budujcie Arkę przed potopem
  Odrzućcie dziś każdy zbędny gest
  
  Muszę taką łódź zbudować
  By w niej całe życie zmieścić
  Nikt nie wierzy w moje słowa
  Wszyscy mają ważne wieści
  Ktoś się o majątek kłóci
  Albo łatwy węszy żer
  Zanim się ze snu obudzi
  Będę miał już maszt i ster
  
  Budujcie Arkę przed potopem
  Niech was nie mami głupców chór
  Budujcie Arkę przed potopem
  Słychać już grzmot burzowych chmur
  Zostawcie kłótnie swe na potem
  Wiarę przeczuciom dajcie raz
  Budujcie Arkę przed potopem
  Zanim w końcu pochłonie was
  
  Każdy z was jest łodzią, w której
  Może się z potopem mierzyć
  Cało wyjść z burzowej chmury
  Musi tylko w to uwierzyć
  Lecz w ulewie grzmot za grzmotem
  I za późno krzyk na trwogę
  I za późno usta z błotem
  Wypluwają mą przestrogę
  
  Budujcie Arke przed potopem
  Słyszę sterując w serce fal
  Budujcie Arkę przed potopem
  Krzyczy ten, co się przedtem śmiał
  Budujcie Arkę przed potopem
  Naszych nad własnym losem łez
  Budujcie Arkę przed potopem
  Na pierwszy i na ostatni chrzest