Jesteśmy coraz bliżej końca,
  Nic nas nie jątrzy już, nie gniewa,
  Tylko ta żałość przejmująca
  Z serca do serca się przelewa.
  
  Tak dobrze siebie rozumiemy,
  Że już nam słów nie trzeba żadnych,
  W tej umówionej zgodzie niemej
  Wiem wszystko z oczu twych bezradnych
  
  Wiem wszystko z pustki rozpaczliwej,
  Która wysusza mnie i pali,
  Z tej strasznej śmierci, którą żywy
  Wlokę za sobą coraz dalej.