Choć biedy dwie, nasza wszak młodość jest,
   Weselmy się, bo to życia jest treść.
   Choć często źle i choć pusty nasz trzos,
   To wierzę, że wnet poprawi się los.
   Bo do nas, młodych włóczęgów,
   Cały należy szeroki świat,
   A każdy spotkany łazik, byle morowy,
   Zawsze nam brat.
   Więc bywaj zdrów, w świat ruszamy dziś znów,
   Spotkamy się tam, gdzie zachodzi nów.