Gdy wydepczemy wszystkie ścieżki lata
   gdy nam nie starczy cień wysokich drew
   gdy już poznamy sens naszego świata
   to przeprawimy się na drugi brzeg...
   Niech nie przeszkadza nam niesforna rzeka....
   niech lodzi szybki pokieruje bieg...
   bo choć nie wiemy co w oddali czeka
   to przeprawimy się na drugi brzeg...
   I w ciszy, w ciszy steru nic nie trudzi
   w szalikach ciepłych w paltach jak na jesień
   tak obok siebie paru zwykłych ludzi
   i tak nas niesie tak nas dokądś niesie
   I tylko czasem łódź z przeciwka cicho
   tego się przecież nie spodziewał człek
   jak my podobnych co zuchwale płyną
   po dniach skończonych na swój drugi brzeg