Rano w kuchni znów nalewam kubek swój
  Woda w kubku ma w herbatę wejść i parzyć aż
  Kolor odda swój, odda, co chowa każdy jej wiór
  Resztę wycisnę z niej sznurkiem wokoło jak wąż
  Ja jednak dobrze wiem jak:
  
  Jak życie mam tresować by nie czuć siły sznura gdy
  Dokoła mnie zaciska się ciasno
  Jak życie mam tresować by nie czuć siły
  Siły, która mnie dusi
  
  Najpierw mały liść herbaty rośnie tak jak Ty
  Rośniesz myśląc, że nad wszystkim masz kontrolę, lecz
  Pomyśl chwilę, czy dookoła nie czujesz sznura
  Który kurczy się silnie jak wąż
  Wkoło mnie stale też wije się cicho sznur
  Ja jednak dobrze wiem jak...