Prześliczna dzieweczka na spacer raz szła
  Gdy noc ją złapała wietrzysta i zła
  Być może przestraszyłby ziąb i mrok ją
  Lecz miała wszak mufkę prześliczną swą
  
  Nie ruszaj to moje, weź precz łapy swoje,
  Popsujesz ją boję się o mufkę swą
  
  Więc szła w dół ulicy przez zamieć i mrok
  Gdy jakiś młodzieniec z nią zrównał swój krok
  Na widok jej uśmiech rozjaśnił mu twarz
  Ach panno prześliczną wszak mufkę ty masz
  
  Nie ruszaj to moje ...
  
  Wiem dobrze, że mam mufkę śliczną jak sen
  Co chłopców spojrzenia przyciąga co dzień
  Różowym jedwabiem podszyta pod spodem
  A z wierzchu futerko co chroni przed chłodem
  
  Nie ruszaj to moje ...
  
  Lecz mufka jest moja i nic do niej ci
  Bo mama kazała strzec dobrze jej mi
  Więc idź w swoją stronę i zostaw mnie już
  Bo nie dam ci mufki i za tysiąc róż
  
  Nie ruszaj to moje ...
  
  Lecz noc była zimna i pannie co szła
  Zachciało się winka kubeczek lub dwa
  Po winku zbyt mocnym zagościł sen w niej
  A chłopcy z jej mufką hulali że hej
  
  Nie ruszaj to moje ...
  
  Zbudziwszy się w płacz uderzyła i jęk
  Zepsuli mi mufkę i szew na niej pękł
  Odarli futerko i jedwab na fest
  I na nic ma mufka zupełnie już jest
  
  Nie ruszaj to moje ...
  
  Więc młode dziewczęta strzec trzeba się wam
  Tych chłopców co z wami chcą być sam na sam
  Przeminą raz dwa wina szum, słodkie słówka
  A w darze zostanie wam dziurawa mufka
  
  Nie ruszaj to moje ...